اگرچه مکانیسم دقیق اثر مشخص نیست، تصور میشود که پپتید frag 176-191 فعالیت لیپولیتیک hGH را تقلید میکند در حالی که سایر فرآیندها را که معمولاً تحت تأثیر hGH قرار میدهند بیتأثیر میگذارد. برای درک بهتر نحوه عملکرد frag 176-191، باید با درک عملکرد پروتئین مادر، hGH شروع کرد.
HGH یک پروتئین 191 آمینو اسیدی است که بر یک سری فرآیندهای فیزیولوژیکی پیچیده با اعمال آنابولیک و کاتابولیک بر روی بافت های مختلف بدن تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، hGH در رشد در دوران بلوغ نقش علّی دارد و میتواند باعث رشد بیش از حد بافتهای بالغ در اختلالاتی مانند آکرومگالی شود، اما همچنین نقش مهمی در کاهش چربی دارد.
ماهیت عملکردی متنوع hGH به ساختار دامنه پروتئینی چند منظوره آن مربوط می شود، با حوزه های پروتئینی مختلف که مسئول اعمال مختلف بیوشیمیایی هستند.
به همین دلیل، frag 176-191 قادر است به طور انتخابی از دست دادن چربی مشابه hGH اما بدون اثرات اضافی ناخواسته مانند رشد بافت، فشار خون بالا و ادم را القا کند.
نمایه فعالیت انتخابی frag 176-191 در مقایسه با hGH، که عمدتاً توسط ادبیات AOD9604 مشخص شده است، با این واقعیت فعال میشود که 176-191 نمیتواند به گیرنده هورمون رشد متصل شود. در نتیجه، تمام فرآیندهای پایین دست سیگنال دهی گیرنده هورمون رشد، از جمله تنظیم دخیل در تولید IGF{3}}، تحت تأثیر پپتید frag 176-191 قرار نمی گیرند.
اگرچه فعل و انفعالات مولکولی واسطه اثرات کاهش چربی frag 176-191 ناشناخته است، hGH با افزایش سطح اسیدهای چرب آزاد در گردش (FFAs) با افزایش لیپولیز و از طریق مهار جذب FFA به سلولهای چربی، باعث کاهش چربی میشود.
در نهایت، شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه frag 176-191 ممکن است به طور مثبت بر بازسازی غضروف از طریق مکانیسمی مشابه hGH تأثیر بگذارد، یک بار دیگر بدون تأثیرات منفی در مورد متابولیسم گلوکز مختل.





