چه کسی کاندیدای خوبی برای انکلومیفن است؟

هنگام ارزیابی اینکه آیا فردی برای انکلومیفن مناسب است یا خیر، یکی از اولین چیزهایی که به آن توجه می کنم سطوح FSH و LH است که هر دو به طور معمول بین 1 تا 10 در مردان متغیر هستند. اگر کسی روی 2 نشسته باشد، این به من می گوید که مسیر سیگنال دهی او در انتهای پایینی نرمال است و جایی برای تقویت آن وجود دارد. اگر بتوانیم این سیگنال را با انکلومیفن به عدد 6، 7 یا 8 برسانیم، به طور معناداری تولید تستوسترون طبیعی آنها را افزایش خواهیم داد.https://www.giantrawsource.com/raw-steroid-powder/raws{4}}powder-enclomiphene.html

انکلومیفن زمانی بهترین عملکرد را دارد که مشکل اصلی یک مشکل سیگنالینگ باشد. این بدان معناست که بیضه ها ظرفیت تولید تستوسترون را دارند. آنها فقط پیام کامل را دریافت نمی کنند. در مردان جوان تر، من متوجه می شوم که اغلب این چیزی است که اتفاق می افتد. ماشین کار می کند، اما سیگنال اغلب توسط استروژن بالا از چربی اضافی بدن یا استرس مزمن سرکوب می شود.

مردانی که دارای چربی اضافی بدن هستند یا سبک زندگی با استرس بالا{0}}تستوسترون بیشتری نسبت به افراد لاغرتر و استرس کمتری دارند. استروژن بالا به مغز باز می گردد و سیگنال به بیضه ها را کاهش می دهد. این چرخه ای است که شکستن آن بدون تنظیم مجدد مسیر دشوار است، چیزی که انکلومیفن برای انجام آن طراحی شده است.

برای مردان مسن‌تر، مثلاً در 70 سالگی، مسیر سیگنالینگ ممکن است به خوبی کار کند، اما خود بیضه‌ها دیگر به سادگی پاسخگو نیستند. در این موارد، TRT با تستوسترون اگزوژن اغلب راه مناسب‌تر است.