اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید، ممکن است کاندیدای لتروزول باشید:
قاعدگی شما خیلی نامنظم است یا اصلا پریود نمی شوید.
شما مبتلا به PCOS تشخیص داده شده اید.
اگر قاعدگی شما منظم است اما سطح پروژسترون شما پایین است.
شما در حال تجربه ناباروری غیرقابل توجیه هستید.
شما تحت درمان باروری هستید.
اگر مردی هستید که به دلیل تستوسترون پایین دچار ناباروری هستید.
Letrozole برای بیماران PCOS
سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) شایع ترین علت ناباروری بدون تخمک گذاری است.[5]. 90 تا 95 درصد از زنان بدون تخمک گذاری که به دنبال درمان ناباروری هستند، PCOS دارند[6]. به این ترتیب، منطقی است که بخش بزرگی از تحقیقات Letrozole بر روی بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام شود.
Clomid در طول تاریخ به عنوان خط اول درمان باروری برای بیماران PCOS مبتلا به مشکلات تخمک گذاری استفاده شده است. با این حال، تحقیقات اخیر نشان می دهد که لتروزول ممکن است نتایج مشابه، اگر نگوییم بهتر، برای القای تخمک گذاری و تولید تولد زنده برای بیماران PCOS ایجاد کند.
موسسه ملی سلامت در سال 2014 مطالعه ای را منتشر کرد که اثربخشی لتروزول و کلومید را برای درمان ناباروری بیماران PCOS اندازه گیری کرد. در طول این مطالعه، 374 زن تحت درمان با لتروزول و 376 زن درمان با کلومیفن را به مدت پنج روز از روز سوم سیکل خود تا 5 سیکل دریافت کردند. از 374 زن تحت درمان با لتروزول، 103 نفر (27.5%) زایمان زنده داشتند. از 376 زن تحت درمان با کلومیفن، تنها 72 نفر (19.1%) از زنان زایمان زنده داشتند.[7] .
محققان مطالعه بالا همچنین چگونگی تأثیر لتروزول و کلومید بر میزان تخمک گذاری بیماران PCOS را اندازه گیری کردند. نه تنها نرخ تولد زنده برای گروه لتروزول بیشتر بود، بلکه میزان تخمک گذاری تجمعی آنها نیز بیشتر بود. میزان تخمک گذاری تجمعی زنان در گروه لتروزول 61.7 درصد (834 بار در سیکل 1352) بود. زنان در گروه کلومیفن 48.3 درصد موارد (688 بار در 1425 سیکل) تخمک گذاری کردند.
اگرچه لتروزول می تواند باعث تولید تخمک های متعدد در زنان شود، اما این نتیجه در زنان مبتلا به PCOS یا سایر اختلالات تخمک گذاری رایج نیست. برای بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، لتروزول می تواند یک مزیت متفاوت، یعنی تک تخمک گذاری، ارائه دهد. بیماران مبتلا به PCOS معمولا به داروهای گنادوتروپین بیش از حد پاسخ می دهند. تحریک بیش از حد تخمدان زمانی اتفاق می‌افتد که تخمدان‌های زن متورم شده و مایعات به بدن نشت می‌کند. تحقیقات منتشر شده توسط انجمن پزشکی باروری آمریکا (ASRM) نشان می‌دهد که لتروزول نسبت به داروهای Gonadtropin یا Clomid احتمال بیشتری دارد که تخمک‌گذاری را ایجاد کند.[8]. لتروزول می تواند باعث ایجاد تخمک در بیماران PCOS و تخمک گذاری آنها شود در حالی که آنها را در معرض خطر کمتری برای تحریک بیش از حد قرار می دهد که می تواند توسط سایر داروهای باروری ایجاد شود.
لتروزول برای ناباروری غیرقابل توضیح
مطالعات اخیر نشان داده است که لتروزول می تواند در درمان ناباروری غیرقابل توضیح مفید باشد.[9]. در یک مطالعه، محققان اثرات درمان کلومیفن و لتروزول را بر بهبود میزان بارداری، میزان سقط جنین، میزان بروز عوارض جانبی و تعداد فولیکول‌های غالب برای بیماران مبتلا به ناباروری غیرقابل توضیح اندازه‌گیری کردند. نتایج این مطالعه نشان داد که زنان تحت درمان با لتروزول در مقایسه با زنان تحت درمان با کلومیفن میزان بارداری بالینی به طور قابل توجهی بالاتری داشتند. برای سایر پیامدهای باروری بین گروه ها تفاوت آماری وجود نداشت. محققان به این نتیجه رسیدند که لتروزول حداقل به اندازه کلومیفن برای درمان زنان مبتلا به ناباروری غیرقابل توضیح موثر است.[10] .
محققان اثربخشی درمان با لتروزول و کلومیفن را بر روی 271 زن مبتلا به ناباروری غیرقابل توضیح در یک کارآزمایی تصادفی شاهد مقایسه کردند. بیش از دو برابر درصد زنان تحت درمان با لتروزول (23.07%) در مقایسه با گروه تحت درمان با کلومیفن (10.7%) باردار شدند.[11] .
علاوه بر نرخ حاملگی بالاتر، گروه تحت درمان با لتروزول همچنین با اندازه‌گیری ضخامت آندومتر و سایر شاخص‌ها، بهبود قابل‌توجهی در پذیرش آندومتر مشاهده کردند. محققان به این نتیجه رسیدند که لتروزول اثر مفیدی بر روی آندومتر دارد که ممکن است میزان لانه گزینی و بارداری را در زنان مبتلا به ناباروری غیرقابل توضیح بهبود بخشد.[12] .
