فاکتور القا کننده خواب دلتا (DSIF) یک مجموعه پروتئینی است که در تنظیم بیان ژن، به ویژه در طول فرآیند رونویسی، که اولین مرحله در سنتز RNA از DNA است، نقش دارد. DSIF همچنین به‌عنوان عامل القاکننده حساسیت DRB (DSIF) یا فاکتور القای حساسیت 5،{3}}دی کلرو-1-بتا-D-ریبوفورانوزیل بنزیمیدازول (DRB) شناخته می‌شود.
DSIF از دو زیر واحد تشکیل شده است: SPT4 (Suppressor of Ty 4) و SPT5 (Suppressor of Ty 5). در ابتدا در مخمر کشف شد، جایی که مشخص شد در کنترل ازدیاد طول RNA پلیمراز II (RNAPII) در طول رونویسی نقش دارد. RNAPII آنزیمی است که مسئول رونویسی ژن‌های کدکننده پروتئین به RNA پیام‌رسان (mRNA) است.
DSIF با کنترل سرعت حرکت RNAPII در طول رشته الگوی DNA به عنوان یک تنظیم کننده طول رونویسی عمل می کند. بسته به اثر متقابل آن با عوامل دیگر، می تواند باعث افزایش طول رونویسی یا مهار آن شود. هنگامی که DSIF با پروتئین های دیگری مانند NELF (فاکتور طویل شدن منفی) همراه باشد، می تواند باعث توقف RNAPII و مهار ازدیاد طول رونویسی شود. با این حال، هنگامی که DSIF با عوامل افزایش طول مثبت تعامل می کند، می تواند رونویسی کارآمد را ارتقا دهد.
نقش DSIF در تنظیم رونویسی برای بیان ژن مناسب حیاتی است و فعالیت آن می تواند تحت تاثیر مسیرهای سیگنالینگ مختلف و عوامل درون سلول قرار گیرد. اختلال در عملکرد DSIF می تواند پیامدهای قابل توجهی بر بیان ژن و فرآیندهای سلولی داشته باشد و در زمینه بیماری ها و شرایط مختلف از جمله سرطان و عفونت HIV مورد مطالعه قرار گرفته است.